Pan nasączył zbawczym sokiem dobrych dzieł rękę, którą wyciągnął Adam, aby zerwać owoc z zakazanego drzewa. Uschła przez grzech, lecz została uleczona dobrymi uczynkami. Przy tej okazji Chrystus oskarża swoich przeciwników, którzy łamali Prawo, fałszywie je interpretując. Uważali, że nawet w dzień szabatu nie wolno pełnić dobrych uczynków, podczas gdy Prawo zapowiadało w teraźniejszości ten aspekt przyszłości, kiedy na pewno zło nie będzie pracowało, lecz dobro.
Usłyszałeś zatem słowa Pana : „Wyciągnij rękę!”. Oto lekarstwo dla wszystkich. A ty, który uważasz, że masz zdrową rękę, strzeż się, żeby skąpstwo czy świętokradztwo jej nie sparaliżowały. Wyciągaj ją często: w stronę ubogiego, który cię błaga, aby pomóc bliźniemu, wspomóc wdowę, ustrzec od niesprawiedliwości poddanego niezasłużonemu dręczeniu; wyciągnij ją w stronę Boga za twoje grzechy. Tak to wyciąga się dłoń; w taki sposób ona zostaje uzdrowiona.
Live a Reply