Czwartek, 1 Stycznia : Bł. Gweryk z Igny

Jeśli apostoł, sługa Chrystusa, nadal rodzi swoje dzieci poprzez swoją troskę i gorące pragnienie, aż Chrystus zostanie w nich ukształtowany (por. Ga 4,19), to o ileż bardziej dotyczy to samej matki Chrystusa! Paweł zrodził ich, głosząc Słowo, które ich odrodziło; Maryja uczyniła to w sposób znacznie świętszy i boski, rodząc samo Słowo. Chwalę w Pawle tajemnicę głoszenia, ale jeszcze bardziej podziwiam i czczę w Maryi tajemnicę rodzenia.
Zobaczcie, czy synowie nie uznają swojej matki. Kierowani swego rodzaju naturalnym instynktem inspirowanym wiarą, spontanicznie i nieodparcie wzywają jej imienia we wszystkich potrzebach i niebezpieczeństwach, tak jak dzieci rzucają się w ramiona matki.
Nie uważam więc za absurdalne myślenie, że to właśnie o tych dzieciach mówi prorok, gdy składa obietnicę: „Twoi synowie będą mieszkać w tobie” (Iz 62,5; LXX), nie tracąc z oczu faktu, że proroctwo to odnosi się przede wszystkim do Kościoła. Już teraz bowiem mieszkamy w schronieniu Matki Najwyższego, odpoczywamy pod Jej opieką i jakby w cieniu Jej skrzydeł. Później będziemy dzielić Jej chwałę i będziemy jak ogrzani w Jej łonie. Wtedy rozlegnie się jednomyślny okrzyk dzieci wznoszących pochwałę swojej matce: „Wszyscy, którzy jesteśmy pełni radości, mamy w Tobie swoje mieszkanie” (por. Ps 87,7; LXX).