„Biada wam, którzy teraz jesteście syci!” (Łk 6, 25). Nie szukajmy naszego nasycenia w rzeczach tego świata, w dobrach materialnych czy duchowych, w jakimkolwiek stworzeniu, w czymkolwiek, co nie jest Bogiem. Im bardziej opróżnimy się ze wszystkiego, co nie jest Bogiem, tym bardziej będziemy mogli być wypełnieni Bogiem i Nim nasyceni […].
Używajmy rzeczy tego świata tylko o tyle, o ile jest to konieczne do wypełnienia naszych obowiązków wobec Boga, tylko o tyle, o ile On nam to nakazuje, tylko z myślą o Nim samym, pozostając całkowicie pustymi od wszelkiego przywiązania do którejkolwiek z nich […]. Dalecy od nasycenia się nimi, opróżnijmy się z nich materialnie […] i opróżnijmy nasze serca całkowicie, zdecydowanie; niech nasze serca będą zdecydowanie puste, aby Bóg mógł je całkowicie wypełnić.
Nie oznacza to, że nie powinniśmy kochać ludzi, wręcz przeciwnie, ale nie powinniśmy ich kochać ani dla siebie, ani dla nich samych, ale mając na uwadze tylko Boga: oni rzeczywiście są w naszych sercach, ale nie są umieszczeni przez nas, umieszczeni przez Boga; nie kochamy ich w sobie, w pewien sposób kochamy ich w Sercu Boga. Kochamy tylko Boga: całe nasze serce należy tylko do Niego. Kochamy również ludzi, ale dlatego, że są w Nim, ponieważ znajdujemy ich w Jego Sercu, bo są Jego częścią.
Live a Reply