Piątek, 12 Czerwca : Św. Klaudiusz La Colombiere

[Boskie Serce] zawsze płonie miłością do ludzi, zawsze jest otwarte, by obdarzać ich wszelkimi łaskami i błogosławieństwami, zawsze wzrusza się naszymi nieszczęściami, zawsze pragnie dzielić się z nami swoimi skarbami i ofiarować nam samego siebie, zawsze gotowe jest przyjąć nas i służyć nam schronieniem, domem, rajem już w tym życiu. Za to wszystko znajduje w sercach ludzi jedynie zatwardziałość, zapomnienie, pogardę, niewdzięczność: kocha, a nie jest kochany, a nawet nie poznaje się Jego miłości, ponieważ nie raczymy przyjmować darów, którymi chciałby ją okazać, ani słuchać czułych i tajemnych wyznań, które chciałby złożyć naszemu sercu. […]
Najświętsze Serce Jezusa, naucz mnie całkowitego zapomnienia o sobie, ponieważ jest to jedyna droga, którą można wejść do Ciebie. Ponieważ wszystko, co uczynię w przyszłości, będzie należało do Ciebie, spraw, abym nie uczynił niczego, co nie byłoby Cię godne. Naucz mnie, co mam czynić, aby osiągnąć czystość Twojej miłości, do której wzbudziłeś we mnie pragnienie. Czuję w sobie wielką chęć, by Ci się podobać, i wielką bezsilność, by to osiągnąć bez wielkiego światła i szczególnej pomocy, której mogę oczekiwać tylko od Ciebie. Czyń we mnie swoją wolę, Panie, bo sprzeciwiam się jej, dobrze to czuję; ale wydaje mi się, że bardzo chciałbym się jej nie sprzeciwiać. To Ty musisz wszystko uczynić, Boskie Serce Jezusa Chrystusa; tylko Ty będziesz miał całą chwałę z mojego uświęcenia. Jeśli stanę się świętym; wydaje mi się to jaśniejsze niż dzień; ale będzie to dla Ciebie wielka chwała i tylko dlatego pragnę doskonałości. Amen.