Poniedziałek, 27 Października : Homilia przypisana Euzebiuszowi z Aleksandrii

Rzecz jasna, tydzień liczy siedem dni: Bóg dał nam sześć, aby pracować i dał nam jeden, aby się modlić, wypoczywać i uwalniać od grzechów. Wyjaśnię ci powody, dla których została nam przekazana tradycja zachowania niedzieli i powstrzymania się od pracy. Kiedy Pan przekazał sakrament uczniom, „wziął chleb i odmówiwszy błogosławieństwo, połamał i dał uczniom, mówiąc: «Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje za was wydane na odpuszczenie grzechów». Następnie wziął kielich, dał im, mówiąc: «Pijcie z niego wszyscy, bo to jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów. Czyńcie to na moją pamiątkę»”. (Mt 26,26nn; 1Kor 11,24).
Święty dzień niedzieli jest zatem tym, kiedy wspominamy Pana. To dlatego nazywa się go „dniem Pańskim”. I jest jak pan pozostałych dni. Przed Męką Pańską bowiem nie był nazywany „dniem Pańskim”, ale „pierwszym dniem”. Tego dnia Pan ustanowił fundamenty zmartwychwstania, to oznacza, że przedsięwziął stworzenie, tego dnia dał światu pierwociny zmartwychwstania, tego dnia, jak już powiedzieliśmy, nakazał celebrację świętych tajemnic. Ten dzień zatem był dla nas początkiem wszelkiej łaski, początkiem stworzenia świata, początkiem zmartwychwstania, początkiem tygodnia. Ten dzień zawiera w sobie trzy początki, zapowiada pierwszeństwo świętej Trójcy.