Sobota, 20 Września : Św. Bonawentura

Początki Pisma nie znajdują się w ludzkim poszukiwaniu, ale w objawieniu Bożym, które pochodzi od „Ojca świateł” i od Niego bierze swoją nazwę wszelkie ojcostwo w „niebie i na ziemi” (Jk 1,17; Ef 3,15). Od Niego, przez Jego Syna, Jezusa Chrystusa, spływa na nas Duch Święty. Przez Ducha Świętego, rozdając swoje dary każdemu wedle swej woli (Hbr 2,4), dana jest nam wiara i „Chrystus mieszka przez wiarę w naszych sercach” (Ef 3,17). Z tego poznania Jezusa Chrystusa wypływa, jakby ze źródła, niezłomność i inteligencja całego świętego Pisma. Nie można zatem dość do poznania Pisma, nie posiadając wpierw wrodzonej wiary Chrystusa jako światła, bramy i fundamentu całego Pisma.
Zakończenie lub owoc świętego Pisma to nie byle co, ale pełnia wiecznego szczęścia. Ponieważ w Piśmie znajdują się „słowa życia wiecznego” (J 6,68), są one zatem napisane, nie tylko po to, żebyśmy wierzyli, ale także, abyśmy mieli życie wieczne, w którym będziemy widzieć, kochać i gdzie nasze pragnienia będą spełnione. A kiedy nasze pragnienia zostaną spełnione, naprawdę poznamy „miłość przewyższającą wszelką wiedzę” i wtedy będziemy „napełnieni całą Pełnią Bożą” (Ef 3,19). To do tej pełni boskie Pismo stara się nas wprowadzić; w tym celu, w tej intencji święte Pismo musi być studiowane, nauczane i usłyszane.