Sobota, 21 Grudnia : Św. Jan z Damaszku

„Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona…” Rzeczywiście, oto pokolenia błogosławią Cię, jak powiedziałaś (Łk 1,42). Córki Jeruzalem, to znaczy Kościół, ujrzały Cię i głosiły Twoje szczęście. Jesteś bowiem królewskim tronem, przy którym stoją aniołowie, kontemplując Pana i Stworzyciela, który na nim siedzi (Dn 7,9). Stałaś się duchowym Edenem, bardziej świętym i boskim, niż pierwotny. W pierwszym mieszkał ziemski Adam, w Tobie Pan, który przybył z nieba (1Kor 15,47). Arka Noego jest Twoim pierwowzorem, ona uratowała zalążek drugiego stworzenia, a Ty zrodziłaś Chrystusa, zbawienie świata, który zatopił grzech i ukoił fale.
Uprzednio Ciebie przedstawiał gorejący krzak, opisywały tablice, napisane przez Boga (Wj 31,18), opowiadała Arka Przymierza; jawnie prefigurowały złota urna, świecznik… i laska Aarona, która zakwitła (Lb 17,23). Omal nie zapomniałem o drabinie Jakubowej. Jak Jakub ujrzał niebo złączone z ziemią za pomocą końców drabiny, a przez nią zstępujących i wstępujących aniołów, a Ten, który jest rzeczywiście mocny i niezwyciężony, wdał się z nim w symboliczną walkę, tak i Ty stałaś się pośredniczką i drabiną, przez którą Bóg zstąpił z nieba do nas i wziął na siebie słabość naszej natury, przyjmując ją i ściśle się z nią jednocząc.