Sobota, 28 Lutego : Św. Augustyn

Wiecie, bracia, czym jest doskonałość miłości. Sam Pan objawia nam w Ewangelii jej najwyższy stopień i sposób: „Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich” (J 15,13). W swoim liście św. Jan zachęca nas do osiągnięcia tej doskonałości. Ale zadajecie sobie pytanie: kiedy będziemy mogli osiągnąć taką miłość? Nie traćcie zbyt szybko nadziei: miłość być może już jest w was, choć jeszcze niedoskonała; pielęgnujmy ją, aby nie została stłumiona. Ale skąd mam to wiedzieć, zapytacie?
Święty Jan mówi nam: „Jeśliby ktoś posiadał majętność tego świata, a widząc brata w potrzebie i widział, że brat jego cierpi niedostatek, a zamknął przed nim swe serce, jak może trwać w nim miłość Boga?” (1 J 3,17). Oto gdzie zaczyna się miłość. Jeśli nie jesteś jeszcze zdolny umrzeć za swojego brata, bądź przynajmniej zdolny dać mu swoje dobra. Niech miłość porusza twoje serce, abyś działał nie z ostentacji, ale z nadmiaru miłosierdzia płynącego z głębi twojej duszy; niech sprawia, że będziesz wrażliwy na nędzę swojego brata! Jeśli nie możesz dać bratu ze swojej obfitości, jak możesz oddać za niego swoje życie? […]
A jeśli miłość Ojca nie trwa w tobie, nie jesteś z Boga. Jak więc możesz się chwalić, że jesteś chrześcijaninem? Masz tylko imię, ale nie masz uczynków. Jeśli jednak twoje uczynki są zgodne z twoim imieniem, to nawet jeśli będą cię nazywać poganinem, swoimi czynami pokażesz, że jesteś chrześcijaninem. Jeśli natomiast nie okazujesz się chrześcijaninem poprzez swoje czyny, to nawet jeśli wszyscy nazywają cię chrześcijaninem, to po co ci ta nazwa, skoro nie ma ona pokrycia w rzeczywistości? „Dzieci, nie miłujmy słowem i językiem, ale czynem i prawdą!” (1 J 3,18)