Znaleźć Boga zarówno w najdrobniejszych i najbardziej pospolitych rzeczach, jak i w tych wielkich to mieć wiarę niepospolitą, wielką i niezwykłą. Zadowolić się obecną chwilą to rozkoszować się i wielbić Boską wolę we wszystkim, co cierpimy i co czynimy, a co razem stanowi naszą obecną chwilę. Te proste dusze, poprzez zapał wiary, chwalą Boga tak samo w stanie największego poniżenia. Nic nie jest w stanie im Go zasłonić, bo widzą Go oczyma wiary. Nic ich nie zaskoczy ani nie zniechęci.
Maria zobaczy, jak uciekają apostołowie. Ona, która stale będzie trwać u stóp krzyża i rozpozna swojego Syna zniekształconego w ranach i w plwocinach. Życie wiarą jest ciągłym podążaniem ku Bogu poprzez to, co Go zasłania, zniekształca i niszczy, aby głosić i niweczyć to wszystko. Oto jeszcze raz przypatrzmy się Maryi – od stajenki aż do Kalwarii. Ona ciągle odnajduje Boga, którego nie poznał, odrzucił i prześladował świat. Podobnie dusze pełne wiary przekraczają niekończące się szeregi zmarłych, woale, cienie i pozory, które chcą, by wola Boża nie została poznana. Dusze te jednak podążają za nią i miłują ją aż do śmierci krzyżowej. Wiedzą, że ciągle trzeba opuszczać mroki, aby biec w stronę Boskiego słońca – od wschodu po zachód. Jakkolwiek ciemne i gęste chmury pojawiałyby się, by je zakryć, On oświeca, ogrzewa i obejmuje serca wierne, które Go błogosławią, sławią i kontemplują.
Live a Reply