Wtorek, 13 Stycznia : Św. Bonawentura

Nie można dojść do tej pewności objawionej wiary jak tylko poprzez przyjście Chrystusa w duchu. Następnie przychodzi On w ciele jako słowo, potwierdzające każde prorocze słowo. Stąd jest powiedziane Hebrajczykom: „Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków, a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna” (1, 1-2). Na potwierdzenie, że prawdziwie Chrystus jest pełnym mocy Słowem Ojca, to czytamy: „ponieważ słowo królewskie ma moc, a któż do niego powie: «Cóż ty czynisz?»” (Koh 8,4). Jest On także słowem pełnym prawdy, co więcej, jest samą prawdą, wedle tego, co mówi św. Jan: „Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą” (17,17). […]
Dlatego też, ponieważ moc należy do słowa potężnego i prawdziwego, a Chrystus jest Słowem Ojca – a przez to Mocą i Mądrością, w Nim jest założona i dokonana cała siła autorytetu. To dlatego każda autentyczna nauka i jej głosiciele są […] do Chrystusa, jako że On przychodzi w ciele, jak fundament całej wiary chrześcijańskiej: „Według danej mi łaski Bożej, jako roztropny budowniczy, położyłem fundament. Fundamentu bowiem nikt nie może położyć innego, jak ten, który jest położony, a którym jest Jezus Chrystus” (1 Kor 3,10-11). On jeden jest fundamentem każdej autentycznej nauki, apostolskiej bądź prorockiej, według jednego i drugiego Prawa: nowego i starego. Dlatego jest powiedziane Efezjanom: „Jesteście zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jezus” (2,20). Jasne jest zatem, że Chrystus jest mistrzem poznania wedle wiary; jest Drogą, wobec swego podwójnego przyjścia, w duchu i w ciele.