Pomimo rzeczywistej wspólnoty organicznej głowy i ciała Kościół się trzyma obok Chrystusa jak osoba niezależna. Jako Syn przedwiecznego Ojca Chrystus żył przed początkiem czasów i egzystencją ludzką. Następnie, przez akt stworzenia, ludzkość żyła, zanim jeszcze Chrystus nie przyjął jej natury i się z nią nie zjednoczył. Ale przez swoje Wcielenie przyniósł jej swe boskie życie; przez dzieło odkupienia uzdolnił ją do przyjęcia łaski – w ten sposób jakby ją na nowo stworzył. Kościół jest odkupioną ludzkością, na nowo stworzoną z substancji samej Chrystusa.
Pierwotną komórką tej odkupionej ludzkości jest Maryja. To w Niej się dokonały po raz pierwszy oczyszczenie i uświęcenie przez Chrystusa; Ona pierwsza została napełniona Duchem Świętym. Zanim Syn Boży narodził się z Dziewicy, to stworzył Ją pełną łaski, a w Niej i z Nią – Kościół. […]
Każda dusza, oczyszczona przez chrzest i wyniesiona do stanu łaski, jest przez to stworzona przez Chrystusa i narodzona dla Niego. Ale jest stworzona w Kościele i rodzi się przez Kościół. W ten sposób Kościół jest matką tych wszystkich, którzy są poddani odkupieniu. Jest nią przez swoją ścisłą jedność z Chrystusem i ponieważ trzyma się u Jego boku jako Oblubienica Chrystusa, aby współpracować z Nim w Jego dziele odkupienia.
Live a Reply